Nieuwe heldin

Na Renske de Greef en Mega Mindy heb ik een nieuwe heldin gevonden: Roosbeef. Niet alleen vanwege haar haar (zo had ik het vroeger ook :)) en zeker niet vanwege haar stemgeluid (dat is niet om aan te horen excusez moi) maar vanwege haar ontzettend creatieve taalgebruik. 

Ik kan ontzettend genieten van poetische eenvoud. Daarom is "This is just to say"* van William Carlos Willams mijn favoriete gedicht. En vind ik De Jeugd van Tegenwoordig ook zo geweldig. Roosbeef is een beetje als De Jeugd van Tegenwoordig maar dan met piano en zonder de vunzigheden. Een greep uit haar teksten waar ik een warm gevoel van krijg: 

'Het zijn de bouwvakkers, ze timmeren aan de weg.'

'Wacht op mij ik moet mn schoenen nog aan' 

'Ze zegt 'ik kom uit de randstad' wat moet je dan met hem heb je 'n OV ofzo?' 

en 'De boerderij krijgt een spuitje zonder verdoving' 

Dit is te vinden op de cd met de briljante titel "Ze willen wel je hond aaien maar niet met je praten".

Dit nummer vind ik echt ontroerend. "Jongen gaat het leger in"

Ik hoop dat ze op Lowlands staat dit jaar! 

*I have eaten

the plums

that were in

the icebox

and which

you were probably

saving

for breakfast

Forgive me 

they were delicious

so sweet

and so cold

Was alles maar konijnen

Heb je wel eens een boek gelezen dat zo herkenbaar was dat het over jou leek te gaan? Scary he? Ik had dat met de roman "Was alles maar konijnen" van Renske de Greef. Wat een super boek, wat mij betreft het boek van het jaar. Ik zou willen zeggen dat ik het iedereen kan aanraden, maar ik ben bang dat ik dan misschien mensen zou teleurstellen. Het zal lang niet iedereen zo aanspreken als het mij deed. Daarom raad ik het meiden (niet vrouwen) in de leeftijdscategorie twintig tot dertig jaar aan die van dieren en opa's houden. En vooral degenen die zich ooit wel eens stilletjes hebben afgevraagd of ze niet zonder het te weten psychisch gestoord zijn, en dachten dat de mensen om hen heen het wel wisten maar een toneelstuk speelden zodat ze het zelf niet te weten zouden komen. Vooral zij zullen ervan genieten.

Nog nooit heb ik een boek gelezen met een hoofdpersoon waar ik me zo mee kon identificeren. Dat is best beangstigend want om nou te zeggen dat het goed afloopt met Sarah... 

Ook ik hou van konijnen, leven in anonimiteit, en een beetje gek doen zonder dat je het kan helpen waardoor buitenstaanders denken 'wat een gek mens' maar je zelf wel beter weet (hoewel ik het niveau van gek doen van Sarah nooit zal evenaren). Ook ik gedraag me bij vlagen gestoord en bij vlagen intellectueel superieur waardoor ik me voor kan stellen dat mensen zich mateloos aan mij ergeren (sorry mensen). 

Ook ik had een geweldige, lieve, gekke opa die zich volledig mee liet voeren in mijn kinderlijke fantasie en er nog een schepje bovenop deed. Een leger van tuinkabouters inschakelen om een jong boompje te beschermen bijvoorbeeld. 

En ook ik bekijk het leven van een afstandje, observeer mensen en leef in mijn eigen wereldje. Gelukkig dit alles wel in veel mindere mate dan Sarah.

Mensen ga dit boek lezen en laat je meevoeren. Een heerlijk vakantieboek: niet te zwaar (zowel fysiek: 262 pagina's als geestelijk: ik had het in een halve week uit) maar het laat een onuitwisbare indruk achter.

Daffodil Kisses

Wake up everybody! It's almost spring time again!!


in time of daffodils (who know
the goal of living is to grow)
forgetting why, remember how

in time of lilacs who proclaim
the aim of waking is to dream,
remember so (forgetting seem)

in time of roses (who amaze
our now and here with paradise)
forgetting if, remember yes

in time of all sweet things beyond
whatever mind may comprehend,
remember seek (forgetting find)

and in a mystery to be
(when time from time shall set us free)
forgetting me, remember me

e.e. cummings