Smartlappenfestival

Voor mijn werk volg ik een cursus journalistiek. Ik ben nu al zo'n drie jaar redacteur, maar heb nooit een opleiding in die richting gevolgd. Ik vond het toch wel belangrijk wat meer bagage te hebben en daar was mijn baas het gelukkig mee eens, vandaar: cursus journalistiek.

Daar hoort wel veel huiswerk bij. Voor de komende les moesten we een sfeerverslag schrijven, een genre waar ik helemaal geen ervaring mee heb. De nadruk moet liggen op de sfeer en beleving van een bijeenkomst naar keuze. Ik ging voor het Smartlappenfestival. Zie hieronder het resultaat.

Bloed, zweet en tranen
Utrecht lalt mee tijdens Smartlappenfestival

Door Marieke Hoppenbrouwers
Langs de Oude Gracht overheerste vrijdagavond de hoempapa-beat. Zo’n veertig kroegen in de stad bieden dit weekend in het kader van het Smartlappenfestival een podium aan het Nederlandse levenslied.

Normaal gesproken klinkt in grand café Quignon housemuziek, nu staat het kleurrijk uitgedoste kwartet ‘Alle 13 jaanke’ op het podium. Twee ordinaire stadse meiden, zwaar opgemaakt en in legging richten zich tot de vrouwen in de kroeg. Ciska Sigaret kijkt verveeld voor zich uit terwijl ‘Je loog tegen mij’ wordt ingezet. Twee Brabantse muziekanten met hawaii-shirts en blonde pruiken proberen de show naar hun hand te zetten, maar de plat-sprekende meiden geven ze geen strobreed.

Het maakt allemaal deel uit van de act maar het publiek in de stampvolle kroeg gaat er nog niet in mee. Het vaste jonge vrijdagavondpubliek kijkt verdwaasd om zich heen. Een jongen maakt zich druk om de bondkraag van zijn jas waar bier overheen is gemorst. Mensen staan te dicht op elkaar gepakt. Tijd om ergens anders te gaan kijken.

Het trendy cafeetje Toque Toque barst ook uit zijn voegen. De muziek staat hard en het café heeft rondom ramen dus de rokers buiten kunnen het optreden van Sjarrel en Sjaan letterlijk volgen. Binnen is de sfeer gemoedelijk. Het publiek van dertigers is gekomen voor de levensliederen van het Utrechtse duo en zingt uit volle borst mee.

Sjarrel en Sjaan zingen de Nederlandse klassiekers mee met een geluidsband, maar daar zit niemand mee. Hazes, Bauer, Froger, Alberts, St. Claire, ze passeren allemaal de revue. Echte tranentrekkers zitten er echter nauwelijks bij. Sjarrrel wiegt vrolijk zijn heupen op de maat van ‘Maak me gek’.

Onderweg naar huis passeer ik de Quignon. Zeker de helft van het publiek dat er eerder stond, is ervandoor, maar het feest is nu pas echt losgebarsten. Nog even binnen kijken dan.

Alle 13 jaanke zet ‘Bloed, zweet en tranen’ van Hazes in. Het publiek buldert mee. De band maakt een uitstapje naar Engelstalig: ‘Are you kidding me?’ valt goed in de smaak. “Mag ik ook een Engels liedje zinge?” vraagt Ciska. “Met een daansje erbij.” Prompt wordt de vogeltjesdans ingezet.

Later wordt er nog wat promotiemateriaal uitgedeeld: bloemetjeszakdoeken met de bandnaam erop. Die zouden van pas moeten komen bij de tranentrekker ‘Dr. Bernard’. Met lange, maar toonvaste uithalen wordt het lied ten gehore gebracht. Bij deze melige versie wordt echter geen traan gelaten. Het Smartlappenfestival is levensliederen met een dikke knipoog.

Nieuwe laarsjes

Na weken orienteren heb ik eindelijk de perfecte witte laarsjes gevonden.



Mega cute.

Bloemencorso in Zundert

De laatste zondag van september was weer het jaarlijkse bloemencorso in Zundert. Na een paar jaar van andere verplichtingen kon ik er dit jaar weer bij zijn. En daar was ik blij om want ik heb een heleboel mooie herinneringen aan dit evenement. Weken achter elkaar spendeerde ik elke vrije avond in de corsotent: eerst papier mache plakken, daarna bloemen plukken, van spijkers voorzien en de laatste drie dagen moeten al die bloemen stuk voor stuk met de hand op de wagen worden geprikt.

Dit jaar maakte 'mijn' buurtschap, de Veldstraat, een wagen met de titel 'Boerendans.


En dit is het stukje waar wij zaterdagavond een paar uur aan bezig zijn geweest.

We kregen de elfde plaats van de negentien mededingers. Niet zo goed dus.

Dit was 'Wolf!' de wagen van buurtschap Klein-Zundert, waar mijn neefjes uren werk in hebben gestoken. Die kreeg de tiende plaats, ietsje beter dus.


De wagen van de buurtschap waar Becky bij helpt, De Berk, had de illustere naam 'Tuin der Lusten'. Hij kreeg de derde plaats, dus Becky was helemaal blij.



De terechte winnaar was 'Booming City' van Helpt Elkander. Heel indrukwekkend en innovatief (met led-verlichting in de wagen verwerkt).

Having Parents (In Law) over for Dinner

Crying my eyes out
stupid onions

Taters in the oven

A classic but tres chique: tomatoes stuffed with Dutch shrimp.
That stuff has gotten expensive!

Le piece de resistance...








home made tiramisu.


Bring it on, I'm ready! ;)

Kroymans Weekend

Wow, it's been a while. Time for a bit of catching up.

The last weekend of August we had quite an adventure. It was PB's work's yearly cabrio weekend. And it's just as cool as it sounds. But this year, it also got steaming hot...

Friday night PB came home with 'his' convertible: a bright blue Alfa Romeo Spider with a 3.2 liter V6 engine. Awesome! So Saturday we decided to take it for a spin. First, we dropped by at Hester's place. She told me she'd never driven a convertable, so we did our good deed for the weekend. ;)
Then we set for Groningen for the yearly gathering of the Le Roy family. I was really looking forward to that, but we first needed to check out the power of the V6 engine... on the German road. We had just crossed the border and hit 200 km/h when I thought 'what's that smell?'. A few seconds later the car - with the roof down of course - filled with smoke! We stopped at a nearby parking lot and saw we had a flat tyre. Luckily nothing really bad happened (thank god for 4WD), I mean we had a flat tyre driving 200 kilometers per hour!



So there we were, on the side of a German highway with a flat tyre. We found out super cool sports cars don't come with spare tyres. Instead we discovered a repair kit, but that did not work. There's not much to repair when your tyre is ripped to shreds.
So the only thing left to do was call the ADAC and wait for them to pick us up. That took about two hours. The ADAC guy told us we probably didn't have enough air pressure on the tyre, and that probably caused it to tear at a high speed. We learned our lesson: regularly check the pressure on your tyres!

He towed us to a closed garage on a deserted industrial area where we did some more waiting. By then we had given up on the idea of making it to the family gathering at all.

After a total of about six hours of waiting from the moment we were stranded by the side of the road, we were picked up again by another ADAC car. The Spider was taken somewhere else to be repaired and we were dropped off at a car rental. By then it was 9 pm and the place was closed so we had to wait another hour for the manager to arrive and give us a car to finally go home. The rental was a Peugeot 207.

What a bummer, and next day was the cabrio tour! Luckily there was a spare convertible we could borrow: a decent, trustworthy Saab 9.3. It was a lovely, sunny day and a beautiful tour. A perfect ending of a far from perfect, but very adventurous weekend.

Yes yes YES!!

We just returned from our dream holiday to Greece. It was one of the best holidays ever! And...

I gained some weight on my left hand ;)
We got engaged on the beautiful island of Paxos. One morning we woke up and PB asked me to take a walk in the town of Lakka. We climbed the winding roads (and it was hot!) when we saw a lovely little church with a tree nearby.










He posed me in front of the tree and I was like 'what are you doing??'.



And then he got down on one knee and popped the question! & I said yes of course.
He gave me an absolutely gorgeous ring that was designed and made especially for me. How awesome is that! I'm so proud of it. Can't stop flaunting it. Special thanks to Tamara who helped PB in the ring development process.



That night we celebrated on board of our sailing boat together with Maarten, Fem, Jeroen and Mir, who bought us champagne.
So far our happily ever after story. February 20 2010 is the big day! Paryhardy!

Avondje Super Smash Bros. Brawl

Vrijdagavond zijn we samen met Ien en Rofl naar Vey en RnR gegaan voor een ouderwets avondje spelletjes spelen. Nou ja, ouderwets... Eigenlijk hebben we onze eigen Wiimotes meegenomen en de hele avond Super Smash Bros. Brawl zitten spelen op de Wii die doctor Reinier voor z'n promoveren heeft gehad. 

Het is een erg grappig spel met een simpel principe. Het is een soort Tekken-achtig vechtspel maar dan speel je met de beroemde karakters uit Nintendo-spellen, zoals Mario, Donkey Kong, Yoshi, Picachu, Zelda, en nog heel veel andere. 

Gaandeweg de avond kwam ik erachter dat Kirby mijn favoriet was. Met dat karakter kun je anderen opslurpen en weer uitspugen en dan neem je de speciale moves van dat karakter over. 

Dus ik zat iedereen flink te irriteren door telkens hun poppetjes op te zuigen. Tot RnR het helemaal beu was en mijn Kirby 

met zijn grote bad ass character

het veld uitschopte, wat er erg

 grappig uitzag. 

Dat is eigenlijk het leukste van het spel: al die bekende karakters tegen elkaar te zien vechten. Wie zou winnen: Samus of Picachu? Bowser of Sonic? Verder is het vooral een kwestie van flink op de knoppen rammen. Aangezien we met z'n vieren tegelijk zaten te spelen werd de game al snel ontzettend chaotisch. Maar wel leuk!